"Ένας αιώνας από τη γέννηση του θεατρανθρώπου Δημήτρη Χόρν"

"Ένας αιώνας από τη γέννηση του θεατρανθρώπου Δημήτρη Χόρν"

09/03/2021 - 13:22

Ένας χείμαρος της σκηνής και της ζωής.

Της Σοφίας Αλμπάνη

 

Τι πρόλογο να κάνω για μια τέτοια ιδιαίτερη φυσιογνωμία όπως του Δημήτρη Χορν... Έχουν γράψει τόσοι, εξίσου σπουδαίοι και ταλαντούχοι στο είδος τους άνθρωποι για αυτόν ,  έχουν υμνήσει επανειλημμένως τα κατορθώματα του , του έχουν προσάψει τίτλους ευγενείας, χάρης και γοητείας , τον έχουν χαρακτηρίσει, όχι άδικα, ως τον Ζεν Πρεμιέ του Ελληνικού Θεάτρου και πολλά άλλα , εγκωμιαστικά αλλά και επικριτικά ορισμένες φορές  σχόλια . Εγώ από τη μεριά μου το μόνο που επιθυμώ , επί ευκαιρίας της συμπλήρωσης των 100 ετών από τη γέννηση του, είναι να αφιερώσω λίγες γραμμές ως φόρο τιμής για τον άνθρωπο και καλλιτέχνη που ξεχύθηκε σαν χείμαρρος στη ζωή και αφιέρωσε ευλαβικά την ψυχή του στο θέατρο. 

 

Ο Δημήτρης Χορν είδε το πρώτο φως της ζωής στις 9 Μαρτίου του 1921 στην Αθήνα. Ήταν το τρίτο κατά σειρά παιδί της Ευτέρπης και του Παντελή Χορν μετά από το χαμό της αδελφής του Νανάς. Από κούνια ακόμη ο Δημήτρης , γνωστός ως ο αγαπημένος Τάκης, μετέπειτα από τους κοντινούς του φίλους, είχε αστέρι καθώς προερχόταν από μια πλούσια σε ιστορία και κουλτούρα οικογένεια με πρωτοστάτες τους προγόνους του, τους Κουντουριώτες. Ο πατέρας του ακολούθησε τη ναυτική παράδοση που προυπήρχε στο dna του.

 

Ωστόσο το ενδιαφέρον του θα μονοπωλήσει η συγγραφή θεατρικών έργων που θα τον καταστήσει έναν από τους σημαντικότερους θεατρικούς συγγραφείς που έχουν περάσει στα χρονικά. Η ιδιότητα αυτή του πατέρα του θα  έχει καθοριστική σημασία για την αγάπη του για το θέατρο. Σημαντικοί ηθοποιοί, μεγάλα ονόματα της εποχής όπως ο Αλέξης Μινωτής, η Κατίνα Παξινού και ο Αιμίλιος Βεάκης μπαινόβγαιναν στο σπίτι του Παντελή Χορν καθημερινά, και ο μικρός Χορν καθόταν σε μια γωνιά και τους περιεργαζόταν με τη λαχτάρα και την αγωνία της νιότης του και όλο και πιο πολύ τον μαγνήτιζε η πολυδιάστατη αυτή τέχνη.

 

Από την άλλη ήταν και το λάδι της νονάς του της περίφημης Κυβέλης που εμπότισε την καλλιτεχνική φλέβα του. Μεγαλώνοντας, επομένως, σε αυτό περιβάλλον από μικρή ηλικία, τρύπωσε στα παρασκήνια και ανέβηκε στο σανίδι , όπου όπως απέδειξε η περίτρανη πορεία του τον αγκάλιασε με θέρμη. Από την πρώτη στιγμή αβάπτιστος ακόμη συμμετείχε σε μια παράσταση με την υπογραφή του πατέρα του μαζί με τη νονά του. Από τότε του δόθηκε το προσωνύμιο το << θεατρόπαιδο >> . Άτακτος, ζωηρός, με ανήσυχο πνεύμα από τη φύση του , έγραφε ποιήματα , τραγουδούσε και χόρευε ξεσηκώνοντας τα πλήθη. Είχε πάθος για ζωή , έβραζε το είναι του για τέχνη, δημιουργία, έρωτα και ειδικά το τελευταίο θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν ο συνοδοιπόρος του σε κάθε του βήμα κυριολεκτικά και μεταφορικά.

 

Στις 3 Αυγούστου του 1937 έδωσε εξετάσεις και πέρασε στο Εθνικό Θέατρο. Στη διάρκεια του θεατρικού του βίου ερμήνευσε πολλούς και διαφορετικούς μεταξύ τους ρόλους ο ίδιος όμως είχε δηλώσει πως : " Ο ρόλος που αγάπησα περισσότερο είναι ο Τρελός στη Δωδέκατη Νύχτα ( του Σαίξπηρ ) , γιατί είναι ένας ρόλος βαθιά μελαγχολικός. Ένας ρόλος που δεν πρόδωσα ποτέ, και νομίζω πως είναι ότι καλύτερο έχω κάνει. Ο μόνος ρόλος που δεν αισθάνομαι ενοχές απέναντι του >>. Για δύο χρόνια θα φύγει στην Αμερική για να αποκτήσει περαιτέρω εμπειρίες και ερεθίσματα και να διανθίσει την υποκριτική του δεινότητα. Επιστρέφοντας θα γράψει τη δική του ιστορία με πρωταγωνιστικούς ρόλους , πολλούς πλάι στο πλευρό, του επί 6 χρόνια πολύπαθου έρωτα, της Έλλης Λαμπέτη, της οποίας υπήρξε και μεγάλος θαυμαστής.

 

Η κληρονομιά που θα αφήσει στο Ελληνικό Θέατρο βαρυσήμαντη,  ακολουθεί μέχρι και σήμερα τις νέες γενιές ηθοποιών με την καθιέρωση του  βραβείου  Δημήτρης Χορν , που θεσπίστηκε από τον Σταμάτη Φασουλή και πρόκειται για το χρυσό του σταυρό ( wikipedia ). Λαμπρή θα είναι και η  παρουσία του στο χώρο του κινηματογράφου χαρίζοντας πολύ συγκινητικές  και εύχαρες στιγμές στους τηλεθεατές του. Με το ρεσιτάλ ερμηνείας του στο  " Αλίμονο στους Νέους " κερδίζει το Α Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1961 και η ταινία μπαίνει  στο πάνθεον των καλύτερων και δημοφιλέστερων του ελληνικού θεάτρου. Οι φίλοι του που τον γνώριζαν καλά ήξεραν πως ο Τάκης πίσω από τα φώτα ήταν η χαρά της ζωής . Γλεντζές, κιμπάρης , ευγενική ψυχή, αλληλέγγυος , με αστείρευτο σαρκαστικό χιούμορ όλα σε υπερθετικό βαθμό , τον έκαναν να τραβά όλα τα βλέμματα πάνω του. Δεν το σταματούσε τίποτα και κανένας ήταν ένα ονειροπόλο πλάσμα με μυαλό 80χρονου και καρδιά 6χρονου. Αυτός ήταν o Τάκης που λάτρεψε το θεατρόφιλο κοινό και ερωτεύτηκαν παράφορα οι γυναίκες .... 

 

 

Πηγή πληροφοριών : (Δημήτρης Χορν : Μεγάλοι Ηθοποιοί του Θεάτρου, Μάκης Δελαπόρτας, Η Καθημερινή, Φεβρουάριος 2021) 

 

 

 

" Ηθοποιός σημαίνει ΦΩΣ " τραγουδά μελωδικά με την αισθαντική φωνή του ! 

Με τον καλό του φίλο Κωνσταντίνο Καραμανλή - news247.gr
Μια σπάνια φωτογραφία του Δημήτρη Χόρν και της Έλλης Λαμπέτη, το "Θείον Ζεύγος" όπως τους είχε χαρακτηρίσει ο τύπος - efimerida.gr
Μια σπινθηροβόλα φιγούρα του θεάτρου και της ζωής - logomnimon.wordpress.com
Η έντονη κινησιολογία του και οι εκφραστικοί του μορφασμοί μαρτυρούσαν το ταπεραμέντο του επί σκηνής - ellinonfos.gr
Καθηλωτικός στην ταινία " Μια ζωή την έχουμε " φράση κλειδί και για τον ίδιο τον Χορν - pinterest

Search the website

Connectome Projects

News